Koekje erbij

Mijn buurvrouw belt aan 'Cis, kan jij snel iets maken voor mijn 'onaangekondigde' visite. Ik heb niets in huis gehaald voor het weekend''Hmmm...hoe laat verwacht je ze?' 'Over ongeveer 1 uur' .'Oké, dan starten we...nú'
Een klein uurtje later zei ik; 'Als je straks aan je visite vraagt "Koekje erbij?" dan ben ik zeer benieuwd hoe zij gaan reageren'. 
 
Terwijl ik dit zei "Koekje erbij" komen er allerlei gedachtes naar boven... gedachtes van niet eens zo lang geleden. Tevens ging er in mijn achterhoofd een luikje open...hier kwam het woord 'rauw' naar boven... onlangs was er iets rauw op mijn dak gevallen. Om het 'koekje erbij' heb ik later smakelijk gelachen met mijn man...de gebeurtenis rauw...neesnel weer het luikje dicht.
 
 
 
In één week tijd had ik twee aanvaringen met zowel een bakje thee als een bakje koffie.
Daar ik mij blog 'luchtig' wil houden vertel ik alleen de aanvaring met het bakje thee. 
 
Zaterdag 5 juli had ik een prijsvraag geplaatst op mijn Facebook site De Voedingsapotheek. Echter ik moest het presentje nog aanschaffen. Ik was hieperdepiep ...er had al één persoon gereageerd op mijn vraag. Gauw op de fiets naar het winkelcentrum en zo gezegd zo gedaan, een kadotje gekocht. Toen ik de winkel wilde verlaten zag ik vanuit mijn rechterooghoek dat het was gaan regenen...niet zomaar een buitje...nee, het hoosde...het kwam letterlijk met bakken uit de hemel vallen. Mijn linkeroog, daar in tegen, keek de koffiecorner in...de keus had ik snel gemaakt. 
 
Hé, wat een toeval daar zit een bekende. Hij ziet mij ook...en roept 'Kom, ga zitten...gezellig...neem iets te drinken'. Die persoon zat al aan een bakje thee met daarbij een immens grote koek. 
Ik dacht "Hmmm...lekker!"
Na een paar minuten zat ik nog steeds...er gebeurde niets. Nu ja, niets...we babbelde wat. Na die paar minuten ben ik maar weer opgestaan om het 'beloofde' bakje zelf te gaan halen. "Koekje erbij?" vraagt de dame achter het buffet. Waarop ik zei: 'Nee, dat hoeft niet' ... en vervolgens rekende ik mijn bakje thee af. Wat een blamage! Ik voelde mij...een beetje opgelaten...een beetje dom. Had ik die opmerking 'neem iets te drinken' nu verkeerd begrepen? 
 
's-Avonds bij het avondeten vraag ik aan mijn man. 'Als jij ergens aan de koffie zit... je ziet een bekende...en vraagt: "Kom erbij zitten, neem iets te drinken" wat doe jij dan?  Mijn man was daar zeer duidelijk in: 'Ik vraag natuurlijk aan die persoon "Wat wil je drinken"...roep iemand van de bediening of ik sta zelf op om het te halen. Hoezo!'  Eerst vroeg ik nog 'En... hoe zit het met betalen?' Mijn man reageert 'Ik natuurlijk...wat is dat nu voor een vraag!'
Ik vertelde wat mij die middag was overkomen. Even werd het stil...mijn man keek mij aan...en...en we schoten samen in de lach. Gelukkig er is niets mis met mijn hersenen...een pak van mijn hart. 
 
Maar terwijl ik mijn verhaal deed ging er in mijn achterhoofd een luikje open. Ik had exact een week ervoor nog zo'n aanvaring...nu met een bakje koffie...weer met een bekende. Nee, hier wil ik niet aan denken...ik doe snel weer het luikje dicht.
 
Mijn lijfspreuk'Je kunt je gekwetst voelen, maar was het de intentie van de ander om je te kwetsen'.
Dan denk ik nee, beide hadden niet de intentie om mij te kwetsen. 
 
En ondanks dat er iets rauw op mijn dak is gevallen, is daar iets moois uit voort gekomen: "Raw Cookies"
En als je goed kijkt zie je zelfs een koekje lachen.
 
 
Ga voor het recept naar: 

 

Veel BAK plezier!
Liefs Cisca
 

 

Contact

www.devoedingsapotheek.nl 0651988266 of 0206401708